Merlin’s Faces. From Medieval Literature to Film

Autorka przedstawia różne obrazy i genealogie, wywodzącego się z mitu Arturiańskiego, Merlina: Syna Diabła, Wielkiego Jasnowidza, Mistrza Przebrania, Stwórcy Królów, pojawia się też uśmiechnięty Merlin Silvester. Opisuje jego liczne mutacje i identyfikuje je oraz porównuje z oryginalnymi cechami Merlina, które opisali już: średniowieczny walijski duchowny – Geoffrey z Monmouth, francuski poeta tworzący na przełomie XII i XIII wieku – Robert de Boron,. W swojej opowieści nawiązuje do początków: odnosi się do wyglądu Merlina jako młodego niezwykłego chłopca o proroczych zdolnościach, Merlina Maga lub Merlina Ambrosiusa i kontrastuje go z  obrazem Dzikiego Człowieka i mądrego starca, który wydaje się być bliższy jego obecnemu wizerunkowi w kinematografii. W ten sposób ujawnia i analizuje zjawisko "średniowieczności" w kinie, zapewniając dobre tło do dalszej analizy w różnych kontekstach, co może być dobrym narzędziem zachęcającym do poznawania historii.